มาแล้วสินะหน้าหนาว...

posted on 21 Nov 2009 14:36 by iu1331

เหอ ๆ ตามหัวข้อ ก็นึกว่าปีีนี้มันจะไม่หนาวซะแล้ววว ยิ่งเพิ่งมาอยู่ กทม. ซะด้วยสิ
แต่มันก็ไม่ได้หนาวมากมายอะไรเนอะแค่ลมพัดเย็น ๆ แล้วทำให้ขนลุกแค่นั้นเอง
อากาศเย็น ๆ แบบนี้ทำให้คิดถึงฤดูหนาวที่เหนือมาก ๆ เลยอ่ะ

จำได้ว่าที่เหนืออ่ะพอเริ่มเข้าหน้าหนาว ทุกคนต้องหาเสื้อกันหนาวมาใส่กันละ
เมื่อก่อนตอนที่โลกเรายังปกติดีอ่ะนะ ไม่ต้องให้ถึงหน้าหนาว ๆ จริง ๆ หรอก ใส่เสื้อกันหนาวกันใหทั่วบ้านทั่วเมือง
เราคนนึงละที่ชอบเห่อใส่ก่อนเค้า 555 โดนเพื่อนหาว่าแปลกตลอด 

พอถึงหน้าหนาวปุ๊บ หลายคนคงคิดกันว่าถ้าหากมีใครซักคนมาให้เรากอดและเราก็กอดเค้าคงจะอบอุ่นกันน่าดู ^^ 
แต่ก็นะ ใครซักคนนี่หายากอยู่นะ ถ้าไม่ใช่คนใกล้ ๆ ตัวเรา อย่างพ่อแม่พี่น้องเงี้ย เหอ ๆ 
แต่จากประสบการณ์ของเราที่เิกิดและเติบโตอยู่เหนือมาเป็นเวลาสิบกว่าปี 

หน้าหนาวทีไรกอดตัวเองทุ้กที - - โครตเศร้าอ่ะ (เว่อค่ะเว่อ) เหอ ๆ ก็ไม่ได้เศร้าอะไรมากมายหรอก ก็มันไม่มีนี่ให้ทำไงเนอะ (เมื่อก่อนนะ อิอิ)

เราว่ากอดตัวเองแล้วเหงา ดีกว่ากอดใครซักคนแล้วรู้สึกหนาวนะ เหอ ๆ 

ประกาศนะคะ ! ปลายเดือน พ.ย. ถึง ต้นเดือน ธ.ค. รู้สึกว่าเค้าจะมีจัดงานราชพฤกษ์ที่เชียงใหม่อีกครั้ง
อยากไปแอ่ว ๆ ๆ ใครมีทริปจะไปบ้างอ่า ขอติดไปด้วยคนดิ น๊าาาา 
น่าแ่อ่วมาก ๆ เราไม่อยากจะบอก หลายคนคงเคยไปแล้วหล่ะ ตอนที่เราไปอ่ะคนเยอะยังกะมดเลย
ตอนที่เค้าจัดครั้งแรกอ่ะ เราได้ไปแค่ครั้งเดียวเองอ่า ไปแค่วันเดียวด้วย
แล้วมันแบบไม่จุใจอ่ะ อยากไปอีก ๆ ๆ ๆ ตอนแรกก่อนจะไปอ่ะ ก็ไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่หลังจากที่ไปมาแล้วหน่ะสิ
อยากอยู่ช่วยเค้าดูแลสวนนี้จริง ๆ อยากเป็นคนหนึ่งในทีมงานอ่า
ถ้าเค้าให้อยู่ดูแลสวนอ่ะนะ ก็อยู่หมดแหละ แค่เป็นคนรดน้ำต้นไม้ก็เอา เหอ  ๆ
แค่ได้อยู่ที่นั่นจนกว่าครบกำหนดจัดงานก็พอใจและ เหอ ๆ ออกแนวเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อยนะ

 โอ๊ย โอ๊ย อยากไปแอ่ว สงสัยเด็กเหนืออย่างเราคงจะพลาดงานนี้ซะแล้วหล่ะ
แต่กว่าจะถึงวันนั้น วันที่เราพลาดไปแอ่วงานในครั้งนี้ บางทีระหว่างทางโอกาสอาจจะแวะมาทักทายเราก็ได้ อิอิ
ใครจะไปรู้้. ^^"

 

 สิ่งดี ๆ เริ่มที่ใจ ~^^~ ชอบที่สุดเลยประโยคเนี๊ย ฮ่า ๆ ๆ

รู้ว่าขอบ่อย บ่อยจนเกินเข้าใจ
อยู่นานนานได้ไหม มาหากันบ้างสิ ฮืม…
ทั้งที่รู้อยู่ ว่ามันดูไม่ดี แต่ความเหงาชนะทุกที
อยากให้เธอเข้าใจ

กลัวทุกอย่าง หวาด ระแวงมันไปทุกอย่าง
เธอยิ่งห่าง… ยิ่งโหดร้าย

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึงเธอ
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา…
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา…
ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว ได้ยินแต่เสียงหัวใจ
มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ… ไม่รักกัน

รู้ว่าเธอเหนื่อย เหนื่อยกับฉันทุกวัน
เหนื่อยกับความรำคาญ ผู้หญิงขี้เหงาไป ฮืม…
คิดถึงเธอบ่อย บ่อยเท่าลมหายใจ
อยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่านไป มันหลับตาไม่ลง

กลัวทุกอย่าง หวาด ระแวงมันไปทุกอย่าง
เธอยิ่งห่าง… ยิ่งโหดร้าย

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึง.. เธอ
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา…
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา…
ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว ได้ยินแต่เสียงหัวใจ
มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ… ไปอยู่กับใครไปทำอะไร โฮว…
ทิ้งให้คนอ่อนไหว กอดความคิดถึงจนนอนหลับไปกับใจปวดร้าว

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึง.. เธอ
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา…
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา… ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว
ได้ยินแต่เสียงหัวใจ มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ… ไม่รักกัน
ได้ยินแต่เสียงหัวใจ ถามว่าเธออยู่ไหน ทำไม…ถึงไม่มา